Nie pozwala przerwać walki arystokratom i do końca pozostaje honorowy. Hrabia Henryk popełnia samobójstwo skacząc ze skały. Za wszystkie swoje klęski wini poezję. Uważa że to przez nią rozpadła się jego rodzina oraz nie ułożyło mu się na żadnym szczeblu życia. Przeklina również to że uległ romantycznym ideałom: miłości i chęci bycia sławnym. A jaki był drugi z bohaterów. Pankracy to człowiek prosty. Nie jest mu bliska poezja i nie ulega jej wpływom. Twardo stąpa po ziemi.

Dla niego liczy się rozum i to co się dzieje, a obce są mu uczucia. Pankracy wie że ma do spełnienia misję. Dla ludzi w koło jest człowiekiem silnym, w głębi duszy jest bardzo samotnym człowiekiem. Jest on przywódcą rewolucjonistów. Posiada wszystkie cechy prawdziwego i dobrego przywódcy. Działa wg. Planu. Lecz plan ten istnieje tylko dopóki żyje Pankracy. Ponieważ jest to człowiek silny i konsekwentny ludzie się go boją. A on, wierząc że jest w stanie wprowadzić nowy ład wszczyna rewolucję przeciwko arystokracji i przez to przeciwko całemu ustrojowi społecznemu.