Ma wielką siłę przekonywania i ma za sobą wielu ludzi. Pankracy to człowiek potrafiący odpowiadać za swoje czyny i biorący pełną odpowiedzialność za to co robi. Wierzy że trzeba zabijać w „idei naszego wieku”. Dla niego nie liczy się przeszłość, nigdy nie ogląda się za siebie. Pankracy miewa chwile załamań i wtedy musi upewnić się że to co robi jest dobre. Chciałby na swoją stronę, stronę rewolucjonistów przeciągnąć Hrabiego Henryka, ponieważ widzi w nim mądrego człowieka.

Pankracy jednak załamuje się po ostatecznym zwycięstwie. Traci wiarę. Po tym co się wydarzyło, na gruzach tego co zostało Pankracy przeżywa chwile skruchy. Mówi o tym że popełnione zbrodnie trzeba zmazać tworząc na Ziemi raj. Przegrywa on z Chrystusem Zbawicielem przez którego zostaje pokonany. Krasicki zestawił ze sobą dwie postacie już w ostatecznym pojedynku podczas rewolucji. Hrabia Henryk to typowy romantyk opierający się na przeszłości, marzeniach, poezji. Nie potrafi żyć normalnym, ziemskim życiem oraz doceniać tego co posiada.